باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - افرادی از آزمایشگاه علوم سیاره‌ای در موسسه ژئوشیمی و شیمی تحلیلی آکادمی علوم روسیه، دانشگاه فناوری هنگ کنگ و دانشگاه براون در ایالات متحده، ساختار زمین‌شناسی کوه موتون در ماه، یکی از امیدوارکننده‌ترین مکان‌های فرود برای ماموریت‌های قمری آینده مانند VIPER و Artemis-III را مطالعه کردند.

داده‌های به‌دست‌آمده در طول این تحقیق برای انتخاب مکان‌های فرود ماموریت و درک ساختار زمین‌شناسی قطب جنوب ماه بسیار مهم است. یافته‌های تحقیق در مجله Icarus منتشر شد.

استفاده از مدل‌هایی برای توزیع مواد پرتاب‌شده از دهانه‌ها، همراه با یک نقشه زمین‌شناسی مدرن از قطب جنوب ماه، امکان ارزیابی ضخامت لایه‌های رسوبی اصلی در منطقه کوه موتون را فراهم کرد. مقادیر به‌دست‌آمده برای ایجاد یک مدل زمین‌شناسی سه‌بعدی استفاده شدند که امکان ترسیم مجموعه‌ای از مقاطع عرضی و مطالعه دقیق ساختار منطقه را فراهم می‌کند.

لایه‌های باستانی

این مطالعه نشان داد که منطقه مونس موتون از سه بخش اصلی تشکیل شده است:

۱. رسوبات حوضه قطب جنوب-آیتکن با ضخامت نامشخص.

۲. مواد برخوردی که از سازند دهانه آموندسن-گانسویندت خارج شده‌اند، تقریباً ۶۰۰-۷۰۰ متر ضخامت دارند.

۳. رسوبات دهانه پیش از برخورد که قطعه‌بندی نشده‌اند، تقریباً ۳۰۰-۴۵۰ متر ضخامت دارند.

شایان ذکر است که دهانه آموندسن-گانسویندت توسط یک جرم آسمانی بزرگ که به ماه برخورد کرده است، تشکیل شده است. مطالعه مواد پرتاب‌شده از این دهانه برای درک ترکیب و تاریخ زمین‌شناسی ماه بسیار مهم است. دانشمندان معتقدند که مواد پرتاب‌شده ممکن است حاوی سنگ‌ها و مواد معدنی باستانی باشند که می‌توانند در آینده برای تجزیه و تحلیل قدیمی‌ترین لایه‌های ماه مورد استفاده قرار گیرند.

دهانه‌های پیش از برخورد، دهانه‌هایی هستند که در طول دوره پیش از نکتاریان، بخشی از جدول زمانی ماه که یکی از اولین مراحل تاریخ زمین‌شناسی ماه را نشان می‌دهد، تشکیل شده‌اند. دوره پیش از نکتاریان تقریباً ۴.۵۵ تا ۳.۸۵ میلیارد سال پیش را در بر می‌گیرد. این دهانه‌ها منبع مهمی از اطلاعات در مورد ترکیب و تاریخ ماه هستند، زیرا مواد پرتاب شده اغلب حاوی سنگ‌های باستانی هستند.

گذشته ماه

الکساندر کراسیلنیکوف، محقق آزمایشگاه علوم سیاره‌ای موسسه ژئوشیمی، اظهار داشت: "از آنجایی که ضخامت کل رسوبات قطعه‌بندی نشده در دهانه‌های پیش از نکتاریان چند صد متر تخمین زده می‌شود، دهانه‌های بعدی با قطر بیش از ۴ کیلومتر ممکن است مواد باستانی (به ویژه مواد پرتاب شده از حوضه آموندسن-گانسویندت) را به سطح زمین بازگردانند. " منطقه مورد مطالعه شامل دو دهانه است که اگر هدف اصلی ماموریت جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل قدیمی‌ترین مواد از پوسته ماه باشد، مواد پرتاب شده از آنها جزو ارزشمندترین اشیاء محسوب می‌شوند.

شرایط موجود در منطقه مونس موتون نشان می‌دهد که افزایش محتوای هیدروژن در منطقه مورد مطالعه ممکن است با ترکیبات حاوی هیدروژن پیچیده‌تر از آب مرتبط باشد.

منبع: Naukatv.ru